آخرین اخبار

11. مهر 1396 - 9:57   |   کد مطلب: 8541
کلاس خبر: آن حضرت با عنوان زين‌ العابدين و سجاد خوانده مى‌شود،چرا كه او قبل از هر چيز بنده خالص و صالح خدا بود، و سجده‌ هاى طولانى او، هربيننده را به سوى خدا و پرستش خدا جذب مى‌كرد.

به گزارش خبرنگار کلاس خبر از کرمانشاه ، امام سجاد(علیه السلام) در عين آن كه زينت عبادت كنندگان، بزرگمرد عبادت، عرفان و سجده بود، مجاهد بزرگ فى‌ سبيل‌الله بود، او در عين آن كه كانون علم و انديشه و معرفت‌بود، تواضع ويژه‌اى داشت، و در عين آن كه شكوه و جلال و ابهت‌ خاصى داشت، داراى حلم و برد بارى و سعه صدر مخصوصى بود، و در يك كلمه كانون همه كمالات‌ انسانى و ارزش‌ هاى والاى معنوى، و زيبنده اين شعر معروف بود كه:

رخ زيبا يد بيضا دم عيسى دارى
آن چه خوبان همه دارند تو تنها دارى

در اين گفتار برآنيم تا به چند نمونه از رفتار آن حضرت زندگى اشاره كنيم، به‌اين اميد كه درس‌ هاى سودمند زندگى سالم و سازنده را از شيوه زندگى درخشان آن‌ بزرگمرد فضايل بياموزيم:

زينت پرستش كنندگان الهى

آن حضرت با عنوان زين‌ العابدين و سجاد خوانده مى‌شود،چرا كه او قبل از هر چيز بنده خالص و صالح خدا بود، و سجده‌هاى طولانى او، هربيننده را به سوى خدا و پرستش خدا جذب مى‌كرد.

 

خداوند در حديث لوح كه آن نامه‌ اى از سوى خدا به پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) است او را چنين معرفى كرده است: «سيد العابدين و زين اوليائى الماضين; او آقاى عبادت‌ كنندگان و زينت اولياى پيشين من است.» يوسف بن اسباط مى‌گويد، پدرم گفت:

نيمه‌ هاى شب به مسجد رفتم، جوانى را كه به سجده افتاده بود ديدم كه چنين باخدا راز و نياز مى‌كرد: «سجد وجهى متعفرا فى‌ التراب لخالقى و حق له; صورتم خاك‌آلود، براى آفريدگارم سجده كرد، كه خداوند سزاوار سجده است.» به محضرش رفتم،دريافتم امام سجاد (علیه السلام) است، صبر كردم تا هوا روشن شد، به نزد ايشان رفتم و عرض‌كردم: «اى فرزند پيامبر! چرا آن همه به خود زحمت مى‌دهى با اين كه خداوند تورا برترى بخشيده و تو در پيشگاه خدا مقام بسيار ارجمندى دارى؟» او با شنيدن‌اين سخن منقلب شده و گريه كرد و فرمود: پيامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
«هنگامى كه روز قيامت‌ برپا گردد هر چشمى جز چهار چشم گريان است:
1- چشمى كه از خوف خدا بگريد;
2- چشمى كه در راه (جهاد) براى خدا نابينا شده باشد;
3- چشمى كه از حرام‌ هاى خدا پوشيده شده باشد;
4- چشمى كه شب تا صبح در حال سجده بيدار باشد... .»

 

عبادت امام سجاد(علیه السلام) پرستش كاملا آگاهانه و بسيار عميق بود،او با لذت و شيفتگى مخصوص، آميخته با عرفان كامل، خدا را عبادت مى‌كرد.

 

ارتباط و پيوند او با خدا به گونه‌ اى بود كه روايت‌شده:

شبى براى عبادت برخاست، هنگام وضو، چشمش به ستارگان آسمان افتاد، و هم چنان‌ به ستارگان مى‌ نگريست ، و در انديشه آفريدگار و آفرينش آنها فرو رفت، حيران و بهت زده در حالى كه دستش در آب بود، به آسمان چشم دوخته بود تا صداى اذان صبح‌ را شنيد.

 

فاطمه (سلام الله علیها) يكى از دختران اميرمومنان على(علیه السلام) از جابربن عبدالله انصارى تقاضاكرد كه نزد امام سجاد(علیه السلام) برود، به عنوان دل‌ سوزى از آن حضرت بخواهد كه جانش را از آسيب عبادت بسيار حفظ كند، زيرا او بر اثر عبادت بسيار، از ناحيه بينى و سر زانوها و كف دستها و پيشانى، آسيب سختى ديده بود، جابر نزد امام سجاد (علیه السلام) رفت و آن حضرت را از تحمل آن همه رنج طاقت فرسا در عبادت برحذر داشت.

امام سجاد(علیه السلام) به او فرمود: «اى همنشين رسول خدا(ص)! جدم رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) آن قدرعبادت كرد كه پاهايش ورم كرد، شخصى به او عرض كرد: چرا آنقدر به خود رنج‌ مى‌دهى؟ فرمود: «افلا اكون عبدا شكورا; آيا بنده سپاسگزار خدا نباشم.» جابر به امام سجاد(علیه السلام) عرض كرد:

«جان عزيزت در خطر است، كم‌تر خود را در فشار قرار بده.» امام سجاد(علیه السلام) فرمود:

«يا جابر لا ازال على منهاج ابوى موتسيا بهما حتى القاهما; اى جابر همواره راه‌ پدرانم (پيامبر و على) را مى‌ پيمايم، و آنها را الگو قرار مى‌دهم تا به آنها بپيوندم.» صحيفه سجاديه، يكى از نمادهاى عرفانى و زاييده انديشه‌ هاى معرفت‌ شناسى امام سجاد(علیه السلام) است كه به عنوان زبور آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) شناخته شده، و با مطالعه‌ آن، مى‌توان به عظمت‌ بى‌كران پرستش آگاهانه آن بزرگوار واقف شد.

سوالات و پاسخ تشریحی امتحانات نهایی
ثبت نام داوطلبان در آزمون ورودی مدارس نمونه دولتی پایه هفتم